سلام> همین !
آخرین شعر قبل از امتحانات خرداد :
قصه ی دریا
این قصّه ، قصّه ی دریاست ، گوش ماهیها
احساس ِ خیس ِ مرا خورده موش ، ماهیها !
ساعت برای ِ پلیکان ، هنوز خوابیده
اینجا جزیره ی آدم ، که توش ماهیها _
امروز حال ِ هوا سرد می شود ، نکته :
حتما لباس خودت را بپوش ، ماهی! ها !
(( وقتی غروب لب از انتقام می گیرد
آن لحظه ساحل ِ دریا جُذام می گیرد
باید نگاه ِ چپت را به تور بسپاری
باید برای خودت یک حباب برداری
ساحل برای شما انتهاست ، وقتی که
قانون ِ اسکله ها دست ِ ماست ، وقتی که↓ ))
جاشو ، به پای نَخَش ، کِرم ، می بَرد در آب
کرمی که می رود ازما ، به هوش! ماهی ها
حالا پرنده شدن را چقدر می فهمی ؟
وقتی به قایق ِ ماهی فروش ماهیها _
افتاده اید و از اکسیژن و هوا ، خسته
این قصه، قصّه ی ِ دریاست گوش ماهیها
خبر : لیست دوستانی که باهاشون ارتباط ادبی چندانی ندارم از لینک ها پاک شد !
( به دلیل ادبی بودن وبلاگ )
تغییرات انجام شد !
زمانه هم ...
شکسته شیشه ی شیرت زمانه هم زن را ...
برای بار هزارم صدای شیون را
شنید و گوش خودش را سپرد تا کر شد !!!
بگیر گوش ِ درختی که ضرب ِ آهن را
نه ! این صدای ِ بدی نیست! نَت ن َ نت نت نت
نترس کودک ِ قصّه نترس بودن را
همیشه حادثه در یک نگاه می افتد
چرا ؟ تو دختر ِ خوبم چرا تو دامن را ؟
خیال می کنی از چی ؟؟؟ کنار می آیی ؟؟؟
کنار ِ قصّه ی کبری خیال ِ رفتن را !
شکسته شیشه ی شیرت زمانه هم زن را (...)
شعر دوم :
(( محیط ِ دایره ))
دروغ رفته به چشمم ضعیف می بینم
محیط ِ دایره ام را ... کثیف می بینم
حساب می برم از دست ِ آسمان از تو
از اینکه دست ِ خدارا نحیف می بینم ـــ
عبور می شوم از خط ّ منحنی امّا ...
همیشه لحظه ی آخر ردیف می بینم
هزار و سیصد و اندی کلاغ سر در گم
هزار و سیصد و هفتاد کیف می بینم
که حجم زلزله ها را به دل نمی گیرد
و من شبیه کسی که خفیف می بینم
شکست خورده از اینجا به بعد می بندم
دروغ رفته به چشمم ضعیف می بینم
موفق شاد پیروز با ......... شیم !
سلام !
اولین شعر اردیبهشت :
مُشت های نداری !
یکی برای ِ رقابت , یکی برای ِ هزاری ((...))
به عکس ِ کودک ِ اینجا . نگاه ِ هرزه ی دشمن
همیشه در پی ِ قدرت . چه چشم های خماری !
چه تخته های خسیسی! چه مرد های حریصی !
کدام شغل ِ مُقدّس ؟؟ میان ِ وقت اداری ((... ))
یکی برای ِ شکستن! یکی برای ِ نشستن
به روی تخت ِ شکایت ... , وَ دختران ِ فراری ¯
هنوز آب ِ دوبی را , نخورد ِ پای ِ حماقت
گرفته اند , به گرمی ! سهام ِ سرد ِ بهاری
و غیرتی که نهان شد !!! همیشه در دل ِ بهمن
نگاه ِ کودک ِ غربی , به مشت های نداری !!!
صدای تلخ ِ شکایت , دوباره در گوشم به جرم ِ مرگ نجابت , سیاه می پوشم
همیشه گرگم و با یک نقاب ِ چوپانی ز ِ سینه های صداقت, دروغ می دوشم
خلاف ِ حُرمت ِ مجنون ,همیشه با لیلا از اشتهای2 لیوان , شراب می نوشم
خدای مهر و عدالت , کجای دنیایی ؟ تمام ِ بار ِ حوادث , نشسته بر دوشم
*
*
*
نفس رسیده به آخر , که مرگ می گوید : بزن به سیم ِ نبودن , بیا به آغوشم

